Miło(ść)

Miłość czy miło(ść)? Hmm, zastanówmy się czym dokładnie jest miłość, czyli jej definicja. W poście omówimy jak można ją wyrazić na wiele sposób a czego też nie robić będąc w kimś bardzo zakochanym?

Miłość jest pierwszą wśród nieśmiertelnych rzeczy.

(Dante Alighieri)

Zacznijmy, więc od definicji miłości. Czym jest, jak ją zrozumieć?

Miłość – uczucie, typ relacji międzyludzkich, zachowań, postaw. Często jest inspiracją dla dzieł literackich lub malarstwa. Stanowi ważny aspekt psychologii, filozofii i religii. Pojęcie „miłość” jest trudne do jednoznacznej interpretacji. Posługiwali się nim zarówno filozofowie greccy, Kościół, jak i wiele innych.
Uczucie miłości można rozumieć na wiele sposobów. Miłość chrześcijańska, macierzyńska, erotyczna, platoniczna, romantyczna czy własna. W dzisiejszy czasach często miłość jest ukazywana do rzeczy, przedmiotów. Jesteśmy od nich uzależnieni. 

Miłość macierzyńska - Silna emocjonalna więź matki z dzieckiem była opisywana już w dziełach starożytnych filozofów, a później przez pokolenia myślicieli i pedagogów (Jean-Jacques Rousseau, Friedrich Fröbel, Johann Heinrich Pestalozz i inni). Friedrich Fröbel opisywał miłość macierzyńską jako ulotną, a równocześnie doświadczaną namacalnie poprzez dotyk dłoni, czuły gest, ciepłe spojrzenie, serdeczny pocałunek i przytulenie”.

Miłość chrześcijańska - Wypływa z miłości Boga, będąc darem darmo otrzymanym. Ma swoją kontynuację w miłości bliźniego, tworząc wspólnotę=. Obejmuje wszystkich ludzi, szczególnie biednych materialnie i duchowo, a także nieprzyjaciół . Stanowi wolną decyzję duszy rozumnej - jest więc możliwa wyłącznie między osobami. Stanowi najwyższą z cnót teologalnych. Definiowana jest jako pełnienie woli Bożej. Ostatecznie to sam Bóg jest miłością.

Miłość a małżeństwo

Przez wiele wieków miłość nie wpływała bezpośrednio na losy założenia rodziny. W Europie preindustrialnej znaczenie małżeństwa polegało zazwyczaj na połączeniu własności i umacnianiu pozycji społecznej rodziny – tzw. „małżeństwo z rozsądku” stanowiło wówczas pewien standard postępowania, i niewiele było w nim miejsca dla miłości. Jednakże ostatnich kilkadziesiąt lat XX wieku pokazuje, że charakter więzi małżeńskiej uległ znacznej zmianie i współcześnie małżeństwo jest w większym stopniu oparte na wzajemnym uczuciu małżonków. Upowszechnił się zwyczaj zawierania małżeństw tylko na podstawie przesłanek emocjonalnych. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że miłość w społeczeństwach industrialnych odnalazła swoją ukrytą moc – stała się źródłem decyzji o utworzeniu rodziny, a więc kolejnej po małżeństwie podstawowej instytucji społecznej. Również w społeczeństwach postindustrialnych, mimo rozlicznych zjawisk osłabiających kondycję wszelkich sformalizowanych związków międzyludzkich, miłość poszukuje swojego słusznego miejsca w małżeństwie i znacząco pomaga w wyborze współmałżonka. W świecie coraz bardziej zawiłych reguł porządku społecznego, dwoje ludzi z pomocą miłości dobierają się wzajemnie i następnie łączą w pary – w sytuacji kiedy nie pomoże im już ani ich najbliższa rodzina ani swat.

Aby miłość trwała przez całe życie, trzeba ją pielęgnować starannie jak ogród.

(Henry Bordeaux)